Mazowieckie Barwy Wolontariatu

Wolontariat to idea, z którą łączą się ważne wartości, takie jak altruizm, empatia, solidarność. Doskonale wiedzą o tym wolontariusze – ludzie, którzy z potrzeby serca angażują się w niesienie pomocy potrzebującym, biednym, chorym oraz w szeroko pojętą pracę na rzecz różnych środowisk, instytucji i organizacji działających w wielu obszarach życia społecznego. Warto zatem promować tego typu postawy poprzez udział w konkursie „Mazowieckie Barwy Wolontariatu”.

Konkurs skierowany jest do wolontariuszy oraz do osób korzystających z ich pomocy. Dodatkowo zgłoszenia mogą przesyłać podmioty, które realizują program wolontariatu pracowniczego, a także organizacje pozarządowe i instytucje publiczne współpracujące z wolontariuszami i wspierające ruch wolontariacki w Polsce.

Do konkursu zgłaszać można wolontariuszy, grupy wolontariuszy lub rodziny, które wspólnie podejmują działania społeczne. Zamierzeniami przedsięwzięcia są przede wszystkim: popularyzowanie i wyjaśnianie znaczenia wolontariatu, propagowanie inicjatyw mających za zadanie podniesienie prestiżu wolontariatu, zwiększenie poziomu wiedzy mieszkańców województwa o rodzajach wolontariatu i obszarach pracy wolontariuszy, a także zachęcanie Mazowszan do podejmowania aktywności wolontariackiej.

Organizatorem konkursu jest Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego w Warszawie. Wydarzenie organizowane jest pod auspicjami Mazowieckiej Rady Działalności Pożytku Publicznego oraz Stowarzyszenia Centrum Wolontariatu w Warszawie.

Edycja 2019 została rozstrzygnięta 11 października 2019 r.

Zapraszamy za rok.

 

Dodatkowych informacji udziela:

Biuro Dialogu Obywatelskiego
Departament Organizacji
Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego w Warszawie

e-mail: dialog@mazovia.pl

tel: 22 59 79 679

 


 

Pliki do pobrania:

INFORMACJE O KONKURSIE


Formularz zgłoszeniowy


Regulamin

Plakat informacyjny

 

Laureaci

 Mazowieckie Barwy Wolontariatu 2019

 

LAUREACI

I miejsce

Maria Wytrykowska (Wołomin) – koordynatorka Młodzieżowego Klubu Wolontariatu „Na Przekór” działającego wcześniej przy wołomińskim gimnazjum, a obecnie przy liceum. Od 30 lat pracuje w szkole jako pedagog. Uważa, że nie ma „trudnej” młodzieży, a kluczem do otwarcia młodych jest pomysł, który chwyci oraz osobiste zaangażowanie pomysłodawcy. Jej pomysł na wolontariat sprawdził się 17 lat temu i od tamtej pory w klubie co roku działa 100 stałych wolontariuszy, czyli co czwarty uczeń szkoły. Swoją codzienną pracą udowadniają – na przekór obiegowym opiniom o młodzieży, że jest w niej wielki potencjał do pomagania innym.

oraz

Klub Ośmiu – Młodzieżowy Wolontariat (Gąbin, pow. płocki) – działa w Zespole Szkół im. Stanisława Staszica w Gąbinie od 2003 r. Grupa młodzieży szkolnej w wieku 16–19 lat aktywnie działa w swoim środowisku lokalnym i pomaga potrzebującym. Klub liczy ponad 20 osób – uczniów liceum, technikum oraz szkoły zawodowej. We wrześniu wspólnie z opiekunami ustalają plan pracy, który realizują przez cały rok. Pola aktywności są różne w zależności od potrzeb dostrzeganych przez klubowiczów. Praca w wolontariacie nie pozostawia miejsca na nudę, daje możliwość robienia czegoś ważnego i wartościowego.


II miejsce

Emilia Minkowska (Warszawa) – wolontariuszka Fundacji Avalon – Bezpośrednia Pomoc Niepełnosprawnym – Emilia jest w fundacji od początku istnienia projektu Avalon Extreme, który promuje sporty ekstremalne osób z niepełnosprawnościami i ma na celu przełamanie stereotypów w ich postrzeganiu. Emilia motywuje ludzi do pokonywania własnych ograniczeń, stawiając przed nimi nowe wyzwania. Rozpoczęła od rugby na wózkach, ale pomaga także przy innych dyscyplinach, takich jak crossfit. Nie przegapi też żadnego z organizowanych przez fundację eventów. Zawsze chętna do pomocy i zaangażowana na 150 proc.


III miejsce

Martyna, Weronika i Arkadiusz Reszczyńscy (Sochaczew) – Mama i dwójka jej dzieci są wolontariuszami pracującymi na rzecz lokalnego społeczeństwa. Martyna jako doświadczony, czynny zawodowo pedagog pomaga podczas opieki nad dziećmi z rodzin zagrożonych wykluczeniem społecznym. Weronika podjęła się wolontariatu w Caritasie – Domu Kapłana Seniora. Od kilku lat jest wolontariuszką w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej, pomaga w zajęciach Pogotowia Lekcyjnego. Arkadiusz rozpoczął swoją pracę wolontariacką w Domu Kapłana Seniora w wieku 11 lat. Teraz również pomaga dzieciom w nauce oraz w organizacji imprez sportowych. Wszyscy są w rodzinie „Szlachetnej Paczki”. Są ciepło postrzegani przez innych wolontariuszy oraz osoby, którym pomagają. Do każdego zadania podchodzą odpowiedzialnie.


Wyróżnieni kandydaci:

Szkolny Klub Wolontariatu „Jeden Drugiemu” przy Szkole Podstawowej nr 2 im. Armii Krajowej w Sierpcu – działa od ponad dwudziestu lat. Ma na koncie setki inicjatyw. Współpracuje z organizacjami pozarządowymi, placówkami niosącymi pomoc potrzebującym, władzami miasta. Wolontariuszy cechuje ogromne poczucie odpowiedzialności i sprawiedliwości. Są to osoby niezwykle ciepłe, uczynne, życzliwe, uczciwe i taktowne. Nigdy nie pozostają obojętni na troski uczniów, koleżanek i kolegów, każdego spotkanego człowieka. Ich mottem jest myśl Janusza Korczaka: „Jestem nie po to, aby mnie kochali i podziwiali, ale po to, abym to ja działał i kochał. Moim obowiązkiem jest troszczyć się o świat, o człowieka”.

Wolontariusze Płockiego Wolontariatu – pracujący w Kapitalnym Sklepie. Kapitalny Sklep nie istniałby, gdyby nie wolontariusze. Tylko dzięki ich codziennej pracy możliwe są przedsięwzięcia, które z początku mogły wydawać się nierealne. Kapitalny Sklep powstał w kwietniu 2018 r. z inicjatywy Stowarzyszenia Wolontariuszy „Kapitał Ludzki”. Prowadzi sprzedaż podarowanych przez płocczan przedmiotów: odzieży, zabawek, książek, dekoracji itp. Cieszy się zainteresowaniem kupujących, którzy wydając w nim kolejne złotówki, przyczyniają się do pomocy potrzebującym. W lipcu 2019 r. stowarzyszenie przeznaczyło zgromadzone środki na zakup mieszkania dla wychowanka domu dziecka.


Wolontariusze warszawskiego oddziału Fundacji Mam Marzenie – ich głównym zadaniem jest realizowanie marzeń dzieciaków cierpiących na choroby bezpośrednio zagrażające ich życiu. O swoich podopiecznych mówią „Marzyciele”. To, co robią, pozwala dzieciom zapomnieć o chorobie i daje siłę do dalszej walki. Trzeba być bardzo silnym, by wejść na oddział onkologii i nie uronić łzy, a wręcz dać z siebie wszystko, by na bladych twarzyczkach pojawił się uśmiech.